شهيد "مهرعلى رياحى" در وصيت نامه خود مى گويد: خدايا! مگر دوست ندارى كه به فيض شهادت اين سعادت بزرگ برسم، من از تو مى خواهم كه توفيق شهادت را نصيبم كنى. مرگ با عزت و شرافتى كه بارها به آن نزديك شدم، ولى نصيبم نشده است.
شهادت در راه خدا سعادت بزرگى است

به گزارش نويد شاهد مازندران، شهيد مهرعلى رياحى پنجم مهر 1341، در شهرستان نوشهر به دنيا آمد. پدرش قدرت الله، كشاورز بود و مادرش رقيه نام داشت. تا دوم ابتدايى درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. دوازدهم آذر 1361، در شلمچه به شهادت رسيد. مزار وى در گلزار شهداى روستاى لنينگان تابعه زادگاهش واقع است.

متن وصيت نامه شهيد:


خداوند جان و مال مومنين را به بهاى بهشت خريدارى نموده است، آنهايى را كه در راه دين جهاد مى كنند، پس بكشيد و سپس كشته شويد.
خدايا! مگر دوست ندارى كه به فيض شهادت اين سعادت بزرگ برسم.

توفیق شهادت
خدايا! من از تو مى خواهم كه توفيق شهادت را نصيبم كنى. مرگ با عزت و شرافتى كه بارها به آن نزديك شدم، ولى نصيبم نشده است، شايد لياقت شهيد شدن را نداشته باشم، زيرا كه شهيد در نزد خدا مقام بزرگ و والايى دارد و گمان مى برم كه فردى گناهكار باشم كه توفيق نصيبم نمى شود. گر چه من يك سرباز بيش نيستم و اينك به ياد تو در جبهه بسر مى برم ولى خيلى وقتها بود كه آرزوى آمدن به جبهه را مى كردم و اكنون اين افتخار نصيبم شد كه با لباس سربازى در خدمت اسلام و دين تو و پيشرفت انقلابم پا به پاى ديگر رزمندگان با ابر قدرتها بجنگم.

خواهان هدایت بود
خدا و امام زمان و نائب بر حق او امام خمينى را به يارى مى طلبم و از او مى خواهم هدايتم كنند و مرا به راه راست كه صلاح اسلام است قرار دهد. چون هدفم خدا، مكتب من اسلام، روح الله است. زيرا راهى را كه من انتخاب كردم راه امام حسين(ع) است و درود و سلام بر سالار شهيدان و سرور آزادگان حسين بن على(ع) باد كه به ما درس آزادگى و شهادت آموخت.
درود بر شهيدانى كه باعث شدند ما راه مان را انتخاب كنيم. درود و سلام نيز خدمت پدر و مادر بزرگوارم، برادران و خواهرانم و فاميل هاى مهربانم.

خطاب به دوستان
 دوستان خوبم از شما مى خواهم كه در تشييع جنازه من گريه نكنيد، چون كه خودم انتخاب نمودم، فقط به ياد خدا باشيد تا دشمنان اسلام و قرآن  افسرده و غمگين شوند و از این کار روح من شاد شود. چون اگر سعادت نصيبم شود و شهيد شوم پس از مرگ جاى من بهتر از اين دنياى فانى است. بهشتى كه نصيب هر كس نمى شود.

در خاتمه از برادران كوچكتر و خواهرم مى خواهم كه درس خودشان را بخوانند، تا خدمتى براى اسلام انجام دهند و راهم را كه همان راه انبيا و شهدا است را ادامه دهند. در خاتمه از همه خداحافظى مى كنم و اگر شهيد شدم مرا در قبرستان محل دفنم نماييد، از همه دوستان و آشنايان و برادرانم مى خواهم كه حلالم كنند.


انتهاى پيام/
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده